Thomas Geukes Foppen Archieven - Brantjes Advocaten

Aanpassing regels tijdelijke verhuur per 1 juli 2016

Maurits van Buren — Fri, 15 Jul 2016 08:28:24 +0000

Op 1 juli jl. is de Wet doorstroming huurmarkt in werking getreden. Deze wet voert enkele noemenswaardige wijzigingen door in Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek met betrekking tot de (ver)huur van woonruimte. Behalve de aanpassing van de regels omtrent huurprijsverhoging zijn er bepalingen betreffende de tijdelijke (ver)huur van woonruimte gewijzigd, die voor de juridische praktijk interessant zijn. In deze blog zullen deze wijzigingen kort besproken worden.

De nieuwe wet biedt verhuurders van zelfstandige woonruimte de mogelijkheid om een – tijdelijke – huurovereenkomst te sluiten voor een vaste periode van maximaal 2 jaar zonder dat de huurder direct aanspraak kan maken op huurbescherming. Indien een huurder immers met succes aanspraak kan maken op huurbescherming is het voor de verhuurder zeer lastig om de woning vrij van huur te krijgen. Dit is voor verhuurders altijd een serieuze doorn in het oog geweest.

De tijdelijke huurovereenkomst van maximaal 2 jaar komt nu van rechtswege te eindigen op de einddatum van de huurovereenkomst. Belangrijk is wel dat deze huurovereenkomst dan tegen de einddatum schriftelijk wordt beëindigd. Dit dient op zijn vroegst 3 maanden voor het einde van de huurperiode te geschieden, en op zijn laatst 1 maand voor het einde. Gebeurt dit niet, dan gaat de huurovereenkomst over in een overeenkomst voor onbepaalde tijd en verwerft de huurder huurbescherming. Het bewijsrisico van de opzeggingsbrief ligt vooral bij de verhuurder. Deze dient zich er dan ook met zekerheid van te vergewissen dat de huurder de brief heeft ontvangen.

De wet biedt tevens de mogelijkheid om niet-zelfstandige woonruimte aan te bieden voor een tijdelijke periode van maximaal 5 jaar. Ook worden specifieke huurdersdoelgroepen benoemd, zoals huurders tussen de 18 en 28 jaar oud, maar ook promovendi of uitzonderlijk grote gezinnen. De wet biedt de verhuurder tevens de mogelijkheid zich de woning na een bepaalde tijdelijke periode, of in het geval zich bepaalde voorwaarden voordoen, weer toe te eigenen.

In feite is vooral de nadere uitwerking van de tijdelijke huurovereenkomst een gewin voor de verhuurders. De huurbescherming bij tijdelijke huurcontracten wordt daarbij ingeperkt. Met het oog op de huidige prijsstijgingen op de huizenmarkt, zal dit mogelijk serieuze gevolgen hebben voor de huurprijzen en het daarmee gepaard gaande huuraanbod.

Hebt u vragen? Neem contact met mij op. Op de hoogte blijven van nieuwe ontwikkelingen? Meld u aan voor onze periodieke legal updates, of volg ons op LinkedIn of Twitter.

Deze blog is geschreven door Thomas Geukes Foppen (advocaat bij Brantjes Advocaten).

Het bericht Aanpassing regels tijdelijke verhuur per 1 juli 2016 verscheen eerst op Brantjes Advocaten.

Vernietiging formeel besluit van een rechtspersoon in een arbitrageprocedure?

Maurits van Buren — Mon, 11 Apr 2016 08:32:57 +0000

In een recente uitspraak van de KNVB Arbitragecommissie (KNVB arbitraal vonnis nr. 1425 d.d. 14 maart 2016) stond de vraag centraal in hoeverre de amateurvereniging SV Gouda door middel van een besluit van een bijzondere algemene ledenvergadering, dan wel het bestuur, over mocht gaan tot de opheffing van het prestatieve voetbal op de zondag.

Het voornemen van de voetbalvereniging om tot een dergelijke maatregel over te gaan leidde tot veel tumult binnen de club. Dit ging zelfs zo ver dat de zaak uiteindelijk voorgelegd werd aan de KNVB Arbitragecommissie, die in beginsel exclusief bevoegd is om kennis te nemen van geschillen tussen leden van de KNVB onderling. Partijen hebben de statuten en het arbitragereglement van de KNVB dan ook keurig opgevolgd door zich tot de KNVB Arbitragecommissie te wenden in deze.

Het verzoek van de verzoeker – die zich inzette voor het prestatieve voetbal op zondag – werd op inhoudelijke gronden afgewezen. De Arbitragecommissie merkt echter ook op dat zij op basis van art. 1020 Rv Ã¼berhaupt niet bevoegd zou zijn geweest om over te gaan tot de vernietiging van een formeel besluit van een rechtspersoon. Dit laatste zal als een verrassing gekomen zijn voor de verzoeker, die waarschijnlijk dacht dat hij bij de juiste instantie was op grond van het bepaalde in de KNVB statuten en het arbitragereglement.

Het derde lid van art. 1020 Rv schrijft voor dat arbitrage niet mag leiden tot de vaststelling van rechtsgevolgen die niet ter vrije beoordeling van de partijen staan. Dit brengt met betrekking tot het vennootschapsrecht de nodige beperkingen met zich mee. De wetgever heeft bepaald dat de vernietiging van een besluit van een rechtspersoon, met het oog op de daaruit (zowel interne als externe) voortvloeiende vaak ingrijpende rechtsgevolgen, niet ter vrije beschikking staat van partijen en zodoende uitgesloten is van arbitrage. Een dergelijk verzoek dient dan ook voorgelegd te worden aan de burgerlijke rechter.

De verzoeker in deze kwestie had moeten kunnen weten dat de Arbitragecommissie zich hoe dan ook onbevoegd zou verklaren in geval van een verzoek tot vernietiging van een formeel besluit. Maar in beginsel is er geen man overboord. De kwestie zou mogelijk nog voorgelegd kunnen worden aan de burgerlijke rechter. Dit zal echter een duurdere en meer tijdrovende procedure zijn dan een procedure bij de Arbitragecommissie, en de vraag rijst natuurlijk in hoeverre het belang van de verzoeker om prestatief zondagvoetbal te behouden bij de vereniging hem ertoe drijft om deze zaak uit te vechten in de rechtbank.

Hebt u vragen? Neem contact met mij op. Op de hoogte blijven van nieuwe ontwikkelingen? Meld u aan voor onze periodieke legal updates, of volg ons op LinkedIn of Twitter.

Deze blog is geschreven door Thomas Geukes Foppen (advocaat bij Brantjes Advocaten).

Het bericht Vernietiging formeel besluit van een rechtspersoon in een arbitrageprocedure? verscheen eerst op Brantjes Advocaten.

In de media: Third Party Ownership.

Maurits van Buren — Mon, 14 Mar 2016 14:59:40 +0000

In de Volkskrant van woensdag 9 maart 2016 verscheen een artikel over de constructie die spelersmakelaarsbureau Doyen Global hanteert waarmee zij als derde partij een financieel belang kan hebben in de verkoop van jeugdspelers. De Volkskrant heeft via Football Leaks kopieën van contracten weten te bemachtigen waarin de driehoeks-deal tussen Ajax, Doyen en bepaalde jeugdspelers is vastgelegd.

Thomas Geukes Foppen, sportrechtadvocaat bij Brantjes Advocaten, vraagt zich in de krant af of een dergelijke constructie niet in strijd is met de huidige regels van de FIFA. Sinds 1 mei 2015 mag een club of een speler geen overeenkomst sluiten met een derde partij, waardoor die partij een financieel belang verwerft in de transferrechten van een speler (Third Party Ownership). Dergelijke overeenkomsten uit de periode tussen 1 januari 2015 en 30 april 2015 mogen daarnaast niet langer duren dan een jaar. Bovendien vraagt Thomas Geukes Foppen zich af of deze overeenkomsten geregistreerd zijn. En wat de KNVB of de FIFA daar van vindt.

Ajax heeft inmiddels aangegeven dat de contracten naar aanleiding van de veranderde FIFA reglementen zijn aangepast. Het is echter te verwachten dat er in de voetbalwereld nog meer vergelijkbare TPO-contracten circuleren die nog niet zijn aangepast naar de nieuwe regels. Football Leaks heeft overigens al aangekondigd dat er binnenkort nog veel meer spraakmakende zaken aan het licht gebracht zullen worden.

Het bericht In de media: Third Party Ownership. verscheen eerst op Brantjes Advocaten.

Article 12bis of the FIFA RSTP celebrates its first birthday: an update

Maurits van Buren — Mon, 15 Feb 2016 10:09:15 +0000

In February 2015 I wrote an article on several important amendments of the FIFA Regulations on the Status and Transfer of Players (RSTP) and the Procedural Rules, as published in the FIFA circular no. 1468 of 23 January 2015 (Dutch version? Click here). The biggest amendment was the addition of the new article 12bis to the FIFA RSTP as per 1 March 2015. The scope of the implementation of Article 12bis of the FIFA RSTP was to provide for a quick and helpful solution in situations concerning overdue payments.

It was understood that Article 12bis of the FIFA RSTP would give a party the possibility to request the FIFA for intervention in case of overdue payments. This is a good thing, because normally a player or coach would have to wait for 3 months of non-payment before being able to seriously request for FIFA’s intervention. Article12bis of the FIFA RSTP prescribes that, in the event of overdue payables, as from the 31^st day a reminder letter can be sent to summon the club to fulfil its payment obligations. Subsequently, on the 41^st day, after the club has be put in default, a petition on the basis of Article 12bis RSTP can be filed with FIFA. On the basis of the aforementioned petition FIFA has the power to impose the non-paying club with several sanctions.

Almost a year has passed since the implementation of this new rule. It is interesting to see how the rule has been adopted by FIFA, and if all expectations have been met.

When reviewing several recent decisions of the FIFA Dispute Resolution Chamber (DRC), it appears that the judges of the FIFA DRC apply the provision of Article 12bis RSTP ex ufficio. As per the coming into force of Article 12bis RSTP in March 2015 it seems that the FIFA DRC has definitively adopted the competence to impose the sanctions mentioned in said article.

In recent FIFA DRC decisions the DRC judge(s) duly took note of the fact that the delays in payment were of more than 30 days without a prima facie contractual basis. In most cases the DRC judge(s) consequently noted that the creditor had put the debtor in default in writing, and that a deadline of at least 10 days was granted in order for the debtor to comply with its financial obligation(s).

It also appears that the DRC judge(s) do make use of the possibility to impose direct financial sanctions on the debtor (club) in the event of serious overdue payables. A quick review of several FIFA DRC decisions shows that the financial sanctions may amount up to approximately 10-20% (with several exceptions in particular cases) of the compensation that has been assigned to the creditor (i.e. the player or coach).

One can only assume that the sanctions imposed in the FIFA jurisprudence will have a positive effect on the behaviour of certain clubs that are notorious for non complying with their payment obligations towards players/coaches. The financial sanctions are relatively high and if the clubs do not fulfil this obligation (towards FIFA), FIFA may impose even more serious sanctions such as transfer bans.

On the other hand it must be duly noted that the power to sanction clubs for the non-compliance with their payment obligations was always present with the FIFA Disciplinary Committee. If a club did not meet the obligations arising out of a FIFA DRC or PSC decision within the timeline mentioned, a player could revert to the Disciplinary Committee (see Article 64 of the FIFA Disciplinary Code). This however is a long and time-consuming extra procedure, so one can only hope that the current Article 12bis measures can speed this process up.

Finally, one last critical note must be made with regard to Article 12bis. Upon its implementation one year ago, it was expected that Article 12bis would provide players/coaches that had to deal with overdue payables with a quick solution to their problems. It was expected to be similar to summary proceedings, however it appears that it merely provides FIFA (and players/coaches) with an extra measure to pressure the non-paying clubs into fulfilling its payment obligations. This is a good thing, but unfortunately it does not provide for a quick resolution of the current problems.

So, have all expectations been met? Not completely, but the now 1-year old Article 12bis RSTP does provide new measures for players/coaches that have to deal with overdue payables. And that is always a good thing.

More information? Please contact me. This article has been written by Thomas Geukes Foppen (Sports lawyer at Brantjes Advocaten).

Het bericht Article 12bis of the FIFA RSTP celebrates its first birthday: an update verscheen eerst op Brantjes Advocaten.

FIFA’s ban on Third Party Ownership and the amendment of Annexe 3 RSTP

Maurits van Buren — Mon, 12 Oct 2015 08:47:35 +0000

On 19 December 2014 the FIFA Executive Committee approved the decision to ban the Third-Party Ownership (TPO) of football players by implementing the articles 18bis and 18ter in the FIFA Regulations on the Status and Transfers of Players (RSTP). In short, TPO means that a third party, for example an investment company, owns the complete or part of the ‘ownership rights’ of a football player. The investment company would then for example be entitled to a profit share in the event that a player is sold to another club.

In its Circular Letter no. 1502 of 28 September 2015 FIFA announced that the Transfer Matching System (TMS) will be of assistance in the process of banning out TPO. In that regard, FIFA decided to amend Annexe 3 of the FIFA RSTP as per 1 October 2015 so that clubs and players will be obliged to inform the FIFA (through the TMS) of any sell on fees and to provide FIFA with a declaration, also to be signed by the player, in which the player states that there is no third-party ownership of the player’s economic rights. Such declarations are needed in order for the parties to obtain an International Transfer Certificate and to finalize the transfer.

The main purpose of FIFA is to impose more transparency in transfers and possible TPOs. As mentioned, FIFA wishes to impose the explicit obligation for clubs (and players) to inform the world’s football federation on possible economic rights involved (and, as such, to inform FIFA of where the transfer money is headed to).

FIFA ends its announcement by mentioning that this will also enhance legal security. Although it is not further being explained how the legal security will be enhanced, it must be duly noted that the current amendment of Annexe 3 of the FIFA RSTP imposes serious responsibilities and liabilities on clubs, as well as the player involved in an international transfer.

Although it is obvious that FIFA might want to punish clubs that are involved in the now prohibited TPO, players must now also be wary of the consequences of their possible involvement with such investment companies. If a player does not truthfully inform FIFA of any such involvement, then FIFA will have the possibility to impose the sanctions she deems necessary on the player. One can only assume that the possible sanctions imposed by FIFA will be heavier than a mere monetary fine, and sportive sanctions on both the player and the club involved can be expected

If you need any information, contact us. This article has been written by Thomas Geukes Foppen (Sports lawyer at Brantjes Advocaten).

Het bericht FIFA’s ban on Third Party Ownership and the amendment of Annexe 3 RSTP verscheen eerst op Brantjes Advocaten.

(Selectieve) betalingen vlak voor faillissement: let op de onrechtmatigheid

admin — Mon, 27 Jul 2015 21:47:02 +0000

In de praktijk is het wel bekend dat bestuurders van een bijna failliete vennootschap persoonlijk aansprakelijk kunnen zijn ingeval van selectieve betalingen jegens de crediteuren. Bestuurdersaansprakelijkheid op grond van selectieve betaling wordt echter niet vaak aangenomen door de rechter. Het blijkt een moeilijke marsroute. In een recente uitspraak heeft de Rechtbank Rotterdam (3 juni 2015, ECLI:NL:RBROT:2015:3946) wel degelijk bestuurdersaansprakelijkheid aangenomen op grond van selectieve betaling.

Op 21 januari 2014 had vennootschap E aan een andere vennootschap een lening verstrekt van € 41.500,-. Al op 30 januari 2014 werd echter door de aandeelhouders besloten het faillissement van E aan te vragen. De curator van E is tijdens het faillissement van mening dat de (indirecte) bestuurders van E, via de verschillende vennootschappen die er tussen zaten, persoonlijk aansprakelijk waren aangezien zij het faillissement hadden moeten voorzien ten tijde van het aangaan van de lening (en dat hiermee de schuldeisers van E benadeeld zouden worden). De curator is bevoegd een dergelijke onrechtmatige daadsactie in te stellen mede op grond van het bepaalde in het arrest van de Hoge Raad Peeters q.q./Gatzen (HR 14 januari 1983, NJ 1983, 597).

Als algemene regel heeft te gelden dat selectieve betaling in beginsel niet onrechtmatig is jegens de crediteuren. Er is simpelweg geen regel die het een bestuurder verbiedt om te kiezen welke schuldeisers wel en welke niet betaald worden. Hoe frustrerend dat ook is, is het in dat kader vaak lastig om een bestuurder aansprakelijk te stellen voor selectieve (wan)betaling.

Dit kan anders liggen als de bestuurders bewust kiezen voor betaling aan gelieerde vennootschappen of als de bestuurders betalingen accorderen waarvan zij op dat moment reeds weten dat de schuldeisers benadeeld zullen worden. Dit is zeker het geval als er op dat moment al onvoldoende middelen zijn om schuldeisers volledig te voldoen (zodat een faillissement niet meer af te wenden is). Dit was bij E op 21 januari 2014, de datum van de lening, inderdaad het geval. Ook was het duidelijk dat E geen reële mogelijkheden meer had om externe investeringen te verkrijgen. Het faillissement is immers niet voor niets aangevraagd, nog geen 2 weken nadat de lening is verstrekt.

Het is voor bestuurders van een vennootschap belangrijk te beseffen dat er een verstrekkende zorgvuldigheidsnorm op hun schouders rust. Niet alleen moeten bestuurders uiterst zorgvuldig te werk gaan gedurende hun dagelijkse werkzaamheden, maar zij moeten zich er bij het aangaan van betalingsverplichtingen telkens van vergewissen dat schuldeisers niet onevenredig benadeeld worden, in het bijzonder in het geval dat de vennootschap reeds in liquiditeitsproblemen verkeert (iets dat in de huidige economische situatie logischerwijs geregeld voorkomt). Het schenden van deze norm kan gezien de omstandigheden bestuurdersaansprakelijkheid vanwege het onrechtmatig benadelen van de crediteuren met zich mee brengen. Deze persoonlijke aansprakelijkheid kan serieuze gevolgen hebben voor de bestuurder in privé, het gaat immers vaak om hoge bedragen.

Het bericht (Selectieve) betalingen vlak voor faillissement: let op de onrechtmatigheid verscheen eerst op Brantjes Advocaten.

FIFA Regulations on Working with Intermediaries: an update

admin — Thu, 11 Jun 2015 21:20:27 +0000

In my latest blog I wrote about the significant changes due to the coming into force of the FIFA Regulations on Working with Intermediaries as per 1 April 2015. In the last few months I received several questions from (aspiring) intermediaries, which has brought me to the following tips for the upcoming summer transfer window:

1. REGISTER YOURSELF AS AN INTERMEDIARY

This might seem rather obvious, but it turns out that many aspiring intermediaries intend to register themselves only after they are sure that they will be involved in a transfer. The registration as an intermediary with a national football association can however take up to several weeks and this might be problematic for the intermediary’s role in a possible transfer. In order to be involved in the transfer (either on the player’s or on the club’s side) it is mandatory for an intermediary to be registered with his national FA.

Furthermore, at the time of a transfer the applicable contracts, such as the representation contract, the employment contract and a transfer agreement, must be disclosed. The role of the intermediary must be made clear in every transfer. If not, the intermediary shall not be allowed to be remunerated by the player or the club involved. It is therefore essential that the registration of the intermediary has been completed before being involved in any transfer or negotiation activities. One can not expect a club and a player to await the intermediary’s registration.

2. TAKE CARE OF THE REPRESENTATION CONTRACT IN TIME

Existing representation contracts of (former) licensed FIFA players’ agents should be reviewed and amended in conformity with the Regulations on Working with Intermediaries of FIFA, but also the national FA concerned. As mentioned above, the (new) representation contract must be agreed upon and signed before entering into the negotiations, as they must be disclosed when completing a transfer. This must be repeated with every transfer in which the intermediary is involved.

The national FA’s and FIFA will not allow any payment to an intermediary if a complete representation contract is missing. Such contract should also mention the percentage (fee) due to the intermediary.

3. SEEK LEGAL ADVICE REGARDING NATIONAL REGULATIONS AND NATIONAL LAWS

The deregulation of players’ agents per 1 April 2015 by FIFA has brought along larger responsibilities for the national FA’s. All national FA’s now have their own regulations on working with intermediaries, which must also take into account the national mandatory laws. As announced by FIFA, intermediaries bear an own responsibility to obtain legal advice regarding these national rules and regulations. During a possible legal procedure (or arbitration) an intermediary can not take the position that he was unaware of the local rules.

For example, in the Netherlands mandatory law prohibits a player to directly compensate an intermediary for placing him at a new employer (i.e. the club). Payment of the intermediary’s fee should thus be made by the club and not by the intermediary’s client (i.e. the player), even though this would technically be contrary to Art. 7, para. 5, of the FIFA Regulations on Working with Intermediaries.

4.HOW CAN YOU PROVE THAT YOU HAVE AN ‘IMPECCABLE REPUTATION’?

The FIFA Regulations on Working with Intermediaries require a registering intermediary to prove that he has an impeccable reputation, in particular that no criminal sentence has ever been imposed to him for a financial or violent crime. It is however up to the national FA’s how to assess this. The FA’s will generally be satisfied if an intermediary provides a document that is being recognized under national laws in this regard.

For example, the English FA requests for a criminal record check of the Criminal Record Bureau. The Dutch FA (KNVB) requests a certificate of good conduct (Verklaring Omtrent Gedrag), which can be requested at the local authorities. The KNVB – and several other FA’s for that matter – will however also be satisfied with a similar document that has been obtained in the country where the natural or legal person has been registered. If an intermediary thus intends to be involved with international transfers, it is therefore advisable to obtain such certificate in the English language as well.

LEGAL ADVICE

With the nearing summer transfer window, many aspiring intermediaries will want to be involved in football transfers. In that regard priority must not only be given to the actual registration as an intermediary, but also to the taking care of all the relevant contracts and certificates within due time. As mentioned, clubs and players will not want to wait for intermediaries to have their documents organized.

Het bericht FIFA Regulations on Working with Intermediaries: an update verscheen eerst op Brantjes Advocaten.

Het KNVB Reglement Intermediairs

admin — Tue, 14 Apr 2015 20:38:36 +0000

Al in een eerdere blog schreef ik over de op 1 april 2015 ingevoerde FIFA Regulations on Working with Intermediaries. Met de invoering van dit reglement stapt FIFA af van het licentiesysteem voor voetbalmakelaars, waardoor de markt vrijgegeven wordt voor eenieder die zich wil bemoeien met het vertegenwoordigen van spelers of clubs. Een moeilijk examen is niet meer nodig, net zomin als een dure beroepsaansprakelijkheidsverzekering (die ik overigens nog wel zou adviseren). De FIFA Regulations on Working with Intermediaries bevat een aantal regels waaraan minimaal voldaan moet worden. De verdere invulling ervan is overgelaten aan de nationale voetbalbonden.

Tijdens het schrijven van mijn vorige blog was nog niet bekend hoe de KNVB de sector van de intermediairs zou reguleren. Dit terwijl bijvoorbeeld de Engelse FA wel al maanden geleden een eigen reglement had gepubliceerd. Inmiddels heeft ook de KNVB een eigen Reglement Intermediairs ingevoerd.

In de voetballerij ontstond veel tumult toen de FIFA het nieuwe reglement bekendmaakte. Dit niet alleen vanwege het afschaffen van het licentiesysteem, maar ook vanwege de veranderde regels. Zo is er bijvoorbeeld geen maximum termijn meer wat betreft de spelersmakelaarscontracten, is er geen minimumleeftijd voorgelegd voor begeleiding van minderjarige spelers en is er geen expliciete verwijzing naar een juridisch orgaan dat zich over eventuele geschillen zou moeten buigen. De voormalige FIFA Players’ Agents Regulations schreven juist voor dat een begeleidingscontract niet langer mocht zijn dan 2 jaren, dat minderjarige spelers niet begeleid mochten worden, en dat geschillen voorgelegd moesten worden aan de FIFA Players’ Status Committee.

Met de invoering van nationale reglementen lijkt de angst voor ‘wildwest-praktijken’ toch enigszins te zijn weggenomen. De voornaamste regels van het KNVB Reglement Intermediairs luiden als volgt:

Een intermediair moet zich jaarlijks registreren bij de KNVB (kosten: € 450,- excl. BTW);
Een intermediair moet een ingevulde intermediairsverklaring, een kopie van een identiteitskaart en een Verklaring Omtrent het Gedrag overleggen (art. 2 lid 3);
Begeleidingscontracten moeten worden geregistreerd bij de KNVB (art. 6 lid 1);
Begeleidingscontracten hebben een maximumduur van 2 jaren (art. 6 lid 2);
Intermediairs onderwerpen zich aan de reglementen van de KNVB, UEFA en FIFA;
Het staat clubs en intermediairs vrij om een commissie af te spreken, maar als de partijen er samen niet uit komen dan kan de intermediair aanspraak maken op een commissie van 3% van het bruto jaarsalaris inclusief tekengeld van de speler (art. 8 lid 3);
Geschillen zullen worden beslecht door de KNVB Arbitragecommissie (art. 9).

Met de bovengenoemde regels lijkt de KNVB aansluiting te hebben gezocht bij overige voetbalbonden. Hierdoor lijkt de door FIFA aangekondigde deregulering voorlopig niet de gevreesde wanorde tot gevolg te hebben.

Intermediairs dienen er in elk geval wel op bedacht te zijn dat een misstap door de KNVB zwaar beboet kan worden met een schorsing of zelfs plaatsing op een zwarte lijst. Alleen al om die reden dienen intermediairs zich goed en tijdig te laten adviseren en moeten de contracten geactualiseerd worden.

Het bericht Het KNVB Reglement Intermediairs verscheen eerst op Brantjes Advocaten.

1 April 2015: Players’ agents, are you ready?

admin — Tue, 31 Mar 2015 20:30:34 +0000

Significant changes are expected due to the coming into force of the FIFA Regulations on Working with Intermediaries as per 1 April 2015. As is well known, the FIFA will abandon its licensing system as of that date, opening the market for anyone who is interested in becoming a players’ agent (or ‘intermediary’). FIFA has decided that from now on it is up to the national football associations to further regulate the players’ agents scene. The right of associations to go beyond the minimum requirements of the Regulations on Working with Intermediaries has explicitly been preserved. It is therefore highly likely that further changes will follow in due time.

MAIN CHANGES

In the Regulations on Working with Intermediaries FIFA has established certain ground rules (or minimum requirements) for the current and future intermediaries, and their role in possible transfers of football players. A quick review of these new Regulations brings to the conclusion that FIFA attaches much value to transparency. To this extent intermediaries must constantly be registered with the national football associations and they must disclose information of all contracts and remunerations in which they have played a role. The intermediaries must furthermore for example declare that they have an ‘impeccable’ reputation and that they do not have a criminal record.

As to the representation contract, it is noteworthy that FIFA has decided not to impose a maximum period for the representation of a player, whereas the former FIFA Players’ Agents Regulations stipulated a maximum contract period of 2 years. The new Regulations furthermore recommend that the remuneration due to the intermediary will be of 3% of either the transfer sum involved (if he acts between clubs) or 3% of the player’s basic gross income. As far as the FIFA Regulations concern, an intermediary could thus enter into an agreement with a professional football player for the duration of for example 4 years, and on the basis of a remuneration of whatever percentage the parties agree to. Obviously, in this regard mandatory national provisions should be taken into regard.

In spite of all the negativity concerning the involvement of players’ agents with minors, FIFA has not imposed a minimum age for the representation by an intermediary. A mere requirement is that the player’s legal guardian(s) must also sign the representation contract in compliance with national law. FIFA however seems to abolish payments to intermediaries that have negotiated a transfer or an employment contract. Intermediaries will thus have to wait until a player will no longer be considered a minor as defined in point 11 of the Definitions section of the FIFA RSTP.

It is also worth mentioning that FIFA will from now on accept that representation contracts are being entered into by the intermediaries’ company instead of the natural person. Until 1 April 2015 FIFA did not allow for companies to represent players or clubs. Many FIFA and CAS proceedings have dealt with this situation and all of these proceedings resulted in FIFA/CAS not being competent to deal with the case. Such claims of players’ agents were thus turned down merely due to the involvement of a company.

NATIONAL FOOTBALL ASSOCIATIONS

As mentioned, it is up to the national football associations to supplement the Regulations on Working with Intermediaries with further stipulations. In most situations, the FIFA Regulations will thus not be exhaustive. At this moment only few national football associations have yet published national regulations on working with intermediaries. It however seems that most associations will indeed implement further national regulations, accompanied by a specific national registration or some sort of quality mark system.

The English FA was the first association to publish its national regulation on working with intermediaries. Further to this regulation, the English FA published standard contracts and forms that need to be filled in by the intermediaries in the registration process. Registrations costs also apply for intermediaries in England (Â£ 500, and Â£ 250 for each subsequent year).

The English FA has decided to supplement the FIFA Regulations. For example, in England a representation contract may not exceed the maximum duration of 2 years. Furthermore, players younger than the age of 16 may not be approached or signed by and intermediary. The English FA however also recommends a remuneration of 3% for an intermediary.

It is thus still up to the parties to decide on a higher percentage.It also seems that disputes concerning the intermediaries’ activities will be dealt with on a national level. The English FA Regulations for example stipulate that any breach of the regulations will be dealt with by a Regulatory Commission of the association. In my opinion, arbitration (by an expert and experienced committee) still seems a logical solution for disputes between intermediaries and clubs/players.

LEGAL ADVICE

As also announced by FIFA and certain national football associations, individuals planning to become an intermediary for professional football players and/or clubs are in any event being advised to seek their own legal advice before commencing with the intermediary activities. Existing representation contracts should first of all be reviewed and amended, and the intermediaries should obtain sufficient legal advice regarding both the specific national regulations under which they intend to work and the FIFA Regulations in general. Now that the specific FIFA licensing system has been abandoned and the intermediaries will as such no longer be required to study for a (difficult) exam, the FIFA and the national football associations will expect the intermediaries to arrange for their own knowhow. It thus is the responsibility of the intermediaries themselves to be aware of all regulations involved.

You may therefore ask yourself: are you ready?

Het bericht 1 April 2015: Players’ agents, are you ready? verscheen eerst op Brantjes Advocaten.

FIFA beoogt positie van de voetballer per 1 maart 2015 te versterken

admin — Wed, 18 Feb 2015 19:45:46 +0000

Positie van voetballers bij achterstallige salarisbetaling wordt verbeterd

De FIFA Executive Committee heeft op 18 en 19 december 2014 belangrijke wijzigingen in de Regulations on the Status and Transfer of Players (RSTP) en Procedural Rules doorgevoerd. Deze zijn gepubliceerd in de FIFA circulaire van 23 januari 2015, no. 1468.

Huidige situatie: art. 14 RSTP
In onze praktijk behandelen wij vaak geschillen van spelers die niet of te laat betaald worden. Volgens art. 14 RSTP kan een arbeidscontract door elk der partijen eenzijdig worden beëindigd indien er sprake is van een ‘just cause’. Bij salarisbetalingen geldt de minimumeis dat de speler 3 maanden te laat betaald dient te zijn voordat hij eenzijdig kan beëindigen. Dat vraagt van een speler behoorlijk veel geduld. Zo komt het geregeld voor dat een club na 2 maanden en 3 weken alsnog een maand salaris betaalt, waardoor het dan ineens lastig wordt om van een ‘just cause’ te spreken. FIFA hoopt – na herhaalde klachten van voetballers – deze problemen op te lossen door het invoeren van het nieuwe art. 12bis RSTP.

Wat verandert er?
Er komen nu aanvullende beschermingsbepalingen voor voetballers (en soms clubs) die kampen met achterstallige betalingen, het onderwerp van de meeste FIFA-procedures. Het nieuwe art. 12bis RSTP wordt op 1 maart a.s. geïmplementeerd en zal hopelijk de stortvloed aan langdurige zaken verminderen.

De scope van art. 12bis RSTP is om FIFA-leden aan hun betalingsverplichtingen te laten voldoen. FIFA heeft de volgende aanvullende mogelijkheden geschapen:

â€¢ Clubs moeten te allen tijde voldoen aan hun betalingsverplichtingen, een en ander conform het arbeidscontract (en/of het transfercontract);

â€¢ Indien een club meer dan 30 dagen te laat betaalt kan de speler de club schriftelijk aanmanen en in gebreke stellen, waarbij een periode van minimaal 10 dagen gegeven dient te worden voor nakoming;

â€¢Indien de club alsnog niet nakomt, kan een verzoek ingediend worden bij de FIFA, die vervolgens (cumulatief) een waarschuwing, een reprimande, een boete, en tenslotte zelfs een schorsing voor het aantrekken van nieuwe spelers kan opleggen;

Voordeel
Spelers hebben hiermee een snellere mogelijkheid om clubs hun betalingsverplichtingen te laten nakomen. Dat is goed nieuws. Het is wel de vraag of de FIFA hiermee ontlast wordt van de vele claims, of juist nog meer (weliswaar kortere) verzoeken krijgt van spelers die niet betaald worden.

Belangrijkste tip voor spelers of zaakwaarnemers:
Houd het betalingsgedrag van de clubs nauwlettend in de gaten. Op dag 31 kan er namelijk al een aanmaningsbrief gestuurd te worden. Op dag 41 kan vervolgens een verzoek uit hoofde van art. 12bis RSTP ingediend worden bij de FIFA. Deze nieuwe mogelijkheid om een niet-betalende club onder druk te zetten moet een speler niet laten liggen.

Advies over sportrecht? Neem dan contact met ons op. Op de hoogte blijven van nieuwe ontwikkelingen?Meldt u aan voor onze periodieke legal updates.

Dit artikel is geschreven door Thomas Geukes Foppen (advocaat sportrecht bij Brantjes Advocaten).

Het bericht FIFA beoogt positie van de voetballer per 1 maart 2015 te versterken verscheen eerst op Brantjes Advocaten.